| Chidprang 的个人资料NaTT~UKata照片日志列表 |  工具  帮助 |
|
NaTT~UKata*-*...ก็ฉันนั้นควรทำใจ หรือฉันนั้นควรเดินไป ตามทางที่ใจตัวเองขีดเอาไว้...*-*
9月22日 I come back!!! กลับมาเล่นสเปซเหมือนเดิมเเล้วนะ ห่างหายไปเสียนาน รู้สึกว่าสเปซมีคุณค่าต่อจิตใจยังไงไม่รู้ ตอนนี้ว่างจัง..  หางานอยู่อะ เป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ :P 4月14日 ชีวิตก็คือชีวิตตอนนี้ อะไรเต็มหัวไปหมดเลย
หลายๆเรื่อง ความขี้เกียจเเละความขยันมันช่างเเปรผกผันกันมากมาย
อยากกลับบ้าน อยากชิลๆ ขี้เกียจฝึกงาน ที่สุดเลย
สเปซก็เน่ามาก หายไปนานเลย เเต่ยังคิดถึงสเปซอยู่เสมอ
เทอมหน้าเรียนหนักมากเลย เพราะลงอิงค์ตั้ง 4 ตัว เเต่ก็สู้เว่ยยยย
6月25日 ยิ้มดีใจจังเลย
เรื่องอะไรน่ะหรอ
ไม่บอกหรอก
เเต่ว่า
ดีใจ....นะ
ขอบคุณพี่.....ไว้ ณ โอกาสนี้ด้วยค่ะ
ปล.วันเกิดที่ผ่านมา ขอบคุณทุกคนมากๆเลยนะค้า รักนะจุ๊บๆ 6月14日 เฮ้อ......ทำไมนะวันนี้......
ไม่คาดคิดว่าจะเป็นวันที่เราอารมณ์เสียได้ขนาดนี้
คิดเเล้วก็รู้สึกเเย่
เฮ้อ.........ไม่เคยเป็นอย่างนี้เลยนะ เเต่ก็มาเป็นครั้งเเรก
รู้สึกผิด รู้สึกเสียใจ รู้สึกน้อยใจ
เพราะคนที่ทำให้เรารู้สึกอยางนี้ไม่ใช่คนอื่นคนไกล................................เพราะเป็นเพื่อนที่เรารักเเละสนิทมากคนหนึ่ง เฮ้อ
จริงๆมันไม่ใช่เรื่องอะไรเลย เเต่ว่า เราเสียความรู้สึกอะ เพราะเราไม่เคยมีความลับอะไรกับเพื่อนคนนี้
มีอะไรก็บอกหมด ส่วนมากก็รู้เป็นคนเเรกเกือบเป็นประจำ
เราเองเเหละที่ผิด เพราะอยากไปรู้อะไรเกี่ยวกับเค้าล่ะ
ช่างเถอะ ...ขอให้จบลงเพียงเเค่นี้นะ
.....ความรู้สึก....
ป.ล. ตั้งเเต่เป็นเพื่อนกันมา เกือบสามปี มีหลายครั้งที่เธอทำให้เราเสียความรู้สึก
เเต่นั่นเราก็เข้าใจว่า เเกไม่ได้คิดอะไรมาก เพียงเเค่คำพูดเเละสีหน้าท่าทางเเกมันบ่งบอกเเค่นั้น
เเต่เราก็พยายามเข้าใจว่าเเกเป็นคนตรงๆ
เเต่บางครั้ง คำพูดท่าทาง สีหน้าอันตรงๆ ของเเก เค้าก็ทำให้คนอื่นเจ็บปวดได้นะ
เเต่ยังไงเราก็รักเเละเป็นห่วงเเกนะ ขอให้เข้าใจ
เเม้เเกจะไม่รู้ว่าบางครั้งยิ่งเรารักเพื่อนเท่าไหร ความรู้สึกที่ได้ตอนนั้น มันยิ่งหายไปมาก .....จิงๆนะ
ขอโทษด้วยที่เราพูดเเบบประชดประชันออกไป อาจจะเป็นเพราะ เราเสียใจ จิงๆ 6月6日 กลับสู่โลกเเห่งความจริงเเละเเล้ว ก็กลับสู่โลกเเห่งความจริงบนถนนของการเรียน ที่ต้องฝ่าฟันกันต่อไป
หลังจากที่ชีวิตได้ยืดเส้นยืดสาย นอนสบายมาหลายเดือน...
เปิดเทอมวันเเรก....ตื่นเต้นจัง มีความรู้สึกเหมือนเพิ่งขึ้นปี 1 ใหม่อีกครั้ง
เเต่ความจริง....(ทำไมกูเเก่จังวะ) ปีสามเเล้วเหอะ เหอๆ เปิดเทอมมา งานก็เริ่มเยอะเเล้ว
กว่าจะเช็คตารางเรียนได้ โอ้ว รอเป็นชาติ ดิชั้นชั่งใจอยู่นานว่า ที่ลงอิงค์คณะไป 3 ตัวนั้น จะเป็นการดีหรือไม่
หรือจะทำให้ตัวเองตกนรกทั้งเป็นกันเเน่ 5 5
เเต่ดิชั้นมาคิดๆเเล้ว ดิชั้นลงโทอังกฤษไป 20 หน่วยกิต เเละเพิ่งเก็บไปได้เเค่ 2 หน่วยกิตเท่านั้น
เเละตอนนี้ดิชั้นอยู่ปีสามเเล้ว ถ้าไม่รีบเก็บตอนนี้มีหวัง ดิชั้นคงจบภายในสองปีนี้หรอกนะคะ เหอะๆ
สรุปเเล้ว เอาวะ ลงก็ลง มันจะยากอะไรหนักหนา เรียนมาตั้งเเต่อนุบาลเเระเว่ย เเค่นี้ทำเป็นกลัว
เเละนี่คือตารางเรียนของดิชั้นเทอมนี้ค่ะ
ตอนเรียนที่ยังไม่ประกาศวันเรียน
เป็นไงคะ ก็ดูเผินๆ ไม่เห็นจะเยอะอะไรเท่าไหร่ ไม่เห็นจะเเน่นเท่าไหร่ใช่ไหมคะ
เเหะๆ เเต่ว่าลองมานั่งพิจารณาเเต่ละวิชาเเล้วเนี่ย โอ้ว จอร์จ ก็ใช่ย่อยนะคะ
ลงไปทั้งสิ้น 19 หน่วยค่ะ อาจจะดูน้อย เเต่ว่า เเซบอย่าบอกใครนะคะ 5 5
พอเรื่องเรียนเเระ อาทิตย์เเรกของการเปิดเรียน ดิชั้นก็ไปบ้าง ไม่ไปบ้าง วิชาไหนมีชั่วโมงเดียวดิชั้นก็ไม่ไป
เเต่ก็เเค่อาทิตย์เเรกล่ะนะคะ เหอๆ หลังจากนั้นคงไม่ได้เเล้วล่ะ เพราะดิชั้นสัญญากับตัวเองเอาไว้เเล้ว
ว่าจะไม่โดดเรียนบ่อยอีกเเล้วค่ะ ^-^ เเม้ว่าจะมีธุระอะไรสำคัญยิ่งยวดเท่าไหร่ก็ตาม!!
พักเรื่องเรียน มาเรื่องงานบ้างดีกว่า
ตอนนี้ งานที่ต้องทำเเละรับผิดชอบ มีอยู่ ขอนับก่อน 1 2 3 4 5 ....100 โอ้ว
มีอยู่...ประมาณ 3 งาน
คือ...1.งานฝ่ายพัสดุ คณะกรรมการนิสิตหอพัก จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
2.งานผู้ช่วยเลขาอบจ.(เจ ทันตะ) ได้ข่าวว่ายังทำงานไม่ถึงไหนเลยเรา เพราะล่าสุดก็ไปประชุมมาครั้งเดียว
3. งานชมรมค่ายอาสาสมัครฯ
ก็ไม่ด้มีตำเเหน่งอะไรในค่ายหรอก เพราะท่านประธานชมรม หรือเพื่อนบิ๋มของเรา
เห็นว่าดิชั้นงานเยอะเเล้ว เลยให้นั่งสวยๆ อยู่ในห้องค่ายละกัน 5 5 (หรอ)
ถึงจะไม่ได้มีตำเเหน่งอะไร เเต่ดิชั้นก็รู้สึกรักห้องค่าย ต้องดูเเลห้องค่าย ก็เปรียบเสมือนเป็นงานของเราอย่างนึงเเหละ
ฯลฯ เเละงานจิปาถะทั่วไป เเล้วเเต่ใครจะเรียกใช้ 5 5
ชีวิตก็มีความสุขดีนะ กับการที่ตัวเองจะได้รับผิดชอบอะไรๆมากขึ้นน่ะ ชอบทำงาน ให้ชีวิตได้เห็นอะไรใหม่ๆ
โอ๊ย อัพเยอะได้อีก เเต่นานๆทีจะมีอารมณ์อัพนะคะท่านผู้ชม
ชอบละครเรื่อง รักเธอทุกวัน มากเลย ที่เคนกับอ้อมเเสดง ถึงเเม้จะไม่ค่อยได้ดูก็ตามเถอะ
ชอบที่เค้าเเสดงได้เป็นธรรมชาติเเล้วก็สมบทบาท ดูเเล้วอยากมีความรักอย่างนั้นบ้างจัง 5 5
เอ้อ...ย้อนมาเข้าเรื่องนี้จนได้นะเรา
ความรักตอนนี้....เฮ้อ อย่าไปพูดถึงเลยดีกว่า...
เอาเป็นว่า " ระยะทางพิสูจน์ม้า กาลเวลาพิสูจน์คน"
...shared to be free...
<<<don't expect the future>>>
ป.ล.1-คิดถึงพี่ออย สุดที่รักจัง เมื่อไหร่จะกลับมาจากเวิร์คซะทีล่ะคะ
คนอื่นๆเค้ากลับมากันเเล้วนะ
ปล2 -คิดถึงพี่อิ๊ก พี่ชายสุดน่ารักของเเนท ด้วย ไปเรียนที่ลอนดอนมาเกือบสองปี
เเล้วนะ สงสัยลืมน้องสาวคนนี้ไปเเล้วมั้ง กลับมามาสอนภาษาให้เเนทด้วยนะคะ อิอิ
ปล.3-สำหรับนายดุ๊กดิ๊กคนนั้น ณ ตอนนี้ ความรู้สึกเเนทมันไม่เเน่นอนเเล้ว
รู้สึกเสียใจเเละขอโทษ เเต่....ไม่รู้สิ
บางทีเราอาจจะห่างกันเกินไปมั้ง
เเต่....เเนทไม่มีใครใหม่ จริงๆนะ
เพราะ....เเนทรักใคร
....เเล้วรักจริง...
4月28日 here we goหายไปนานมาก วันนี้ได้ฤกษ์อัพสเปซซ้าที ก็เพราะไปถอนฟันมาสองซี่ ซี่เเรกนี่เน่ามานานมากกกก
55+ (พูดเเล้วอุบาทว์ตัวเองว่ะ ) คือฟันซี่นี่เนี่ย มันจู่ๆก็หักเช้ยเลย หักไปครึ่งนึง เเล้วก็คาไว้ครึ่งนึง
นานวันเข้า มันก็ผุสิคะ ฟันยิ่งอ่อนเเออยู่ ปล่อยไว้นานมาก เพราะมันไม่ปวด 55
ทีนี้ ทิ้งไว้นานมาก จนวันนึงอ้าปากดูฟันตัวเอง โหยย เเม่เจ้า นี่เราละเลยสุขภาพฟันถึงเพียงนี่เลยหรอ
ไม่ไหวๆ เเจ้นไปหาหมอเลยดีก่า หมอบอกว่า โหยย หนู ฟันเรียงตัวดีนะ เเต่ซี่นั่นนี่มันน่าจะเสียมาตั้งเเต่ 6 ขวบเเล้วนะ
เพราะฟันซี่นี้นี่มันจะขึ้นตอน 6 ขวบ โอ้วว!!
ถอนเสร็จด้วยความตื่นเต้น เพราะก็มันเป็ฯครั้งเเรกของหนูนี่คะคุณหมอ ตื่นเต้นนนง่ะ ถอนฟันครั้งเเรกตอนอายุ 19 ปีคร่า
เหอะๆ นี่คายผ้าก๊อตไปหลายชิ้นเเล้วนะเนี่ย เลอืดมันออกได้ใจจริงๆ
เมื่อไหร่มันจะหยุดละจ๊ะ
เนี่ยเด๋วต้องไปถอนซี่ที่ติดกันอีกซ๊นึงอีก มันลาม เฮ้อ รู้งี้รีบถอนก็ดีหรอก
พอเเระเรื่องถอนฟัน มาต่อกันดีกว่า เรื่องช่วงเวลาปิดเทอมที่ผ่านมา
ก็อยู่บ้าน ไปออฟฟิศกะเเม่ ไปเที่ยวกะเเม่ น้อง โอ๊ยย เป็นปิดเทอมที่อยู่บ้านนานที่สุด เพราะตลอดเวลาสองปี
นี่ไม่เคยกลับบ้านนานขนาดนี้ เด๋วก็ต้องกลับหอเเระเเละกด็คงไม่ได้กลับอีกนานอะ
กลับไปนี่ก็งานรออยู่ตรึมม เยอะเเบบว่าทิ้งให้คนอื่นเค้าทำไปก่อนตั้งหลายงาน รู้สึกผิดก็รู้สึกผิดอะนะ
เเต่ก็คิดว่า เอาน่า เราไม่อยู่ก็ไม่ได้หมายความว่างานจะไม่เดินนี่
จิงป๊ะ?
นี่พิมพ์ไป ปวดฟันนิดๆไปนะเนี่ย เฮ้อ....
อยู่บ้านกับพ่อเเม่ น้องมีความสุขมาก ขอเก็บเกี่ยวความสุขให้เยอะๆ นานๆ ก่อนเพราะเด๋วเปิดเทอมก็เข้าสู่ช่วงอันตรายเเล้ว 55
ทั้งงาน ทั้งเรียน ทั้ง.....เนาะ
ทุกวันนี้ก็มีความสุขดีกับชีวิต บางครั้งก็มีเรื่องอะไรมาให้คิดเสมอๆ เเต่เราเองไม่ใช่หรือที่คิดไปเอง
จริงๆมันก็ไม่ใช่เรื่องที่ร้ายเเรงอะไรเลย
เนาะ.....(ปวดฟันว่ะ)
ลงทะเบียนไปเเล้ว โอ๊ยย กว่าจะลงได้ วุ่นวายจิงๆ คิดเเล้วคิดอีก ตรวจเเล้วตรวจอีก
ว่าจะลงไรดี สรุป ลงอิงค์คณะไป 3 ตัว เเน่ะ อาจจะดูน้อย เเต่จิงๆเเล้ว5 5 อิงค์คณะอักษรน่ะเรอะ ปลงไว้เลย
ต้องไฟท์กันสุดริดดด อ่านะ เรียนที่นี่ก็ต้องสู้กันต่อไป เเข่งกะตัวเอง
ย้อนกลับมาที่เรื่องราวที่บอกว่า ตอนนี้ชีวิตก็มีความสุขดี รวมถึง เรื่องนั้นด้วย
ที่ผ่านมา รักก็ดีบ้างไม่ดีบ้าง เคยจริงจังกะความรักสองครั้ง เเต่ก็จบลงด้วยความไม่จริงใจของฝ่ายตรงข้ามทุกครั้งไป
เฮ้อ ทำไมก็ไม่รู้เนาะ คนที่เข้ามาก็....อืมมม......จะว่ายังไงดีล่ะ ก็ดีๆกันทั้งนั้นเเหละเนาะ
เเต่.......อืมม เรื่องอย่างนี้มันพูดยากอะ มันเป็นเรื่องของความรู้สึก+สมอง+หัวใจ
ตอนนี้ ก็....ห่างหายจากความรัก ไปได้ไม่นานหรอก เเต่ก็มีความรักทุกปีเเหละ 55
สนุกดี ถึงความรักจให้สุขเเก่เรา เเต่ถ้าเราไม่รู้จักที่จะรัก มันก็สร้างทุกข์เเก่เราได้เช่นกัน
เเต่ตอนนี้..........หัวใจก็รู้สึกมีน้ำหล่อเลี้ยงขึ้นมาเยอะเเล้ววววว...........
อาจเพราะเธอ.........
คนที่ฉันเจอ.......
อาจเพราะเธอ.........
ขอบคุณพี่เดฟน้า ........... เเนทไม่รู้ว่าจะบอกยังไงดีล่ะ
เอาเป็นว่า........พี่เดฟทำให้เเนท.....รู้สึกว่า โลกนี้มัน........
น่าอยู่ขึ้นเยอะเลยยยยยย.....^-^
4月3日 กลับมาจากค่ายเเล้วระยะเวลาตั้งเเต่วันที่9-23 มีนาคม 2550
เป็นช่วงเวลาที่อยู่ที่โรงเรียนบ้านโป่งสามขา จังหวัดเพชรบูรณ์
อีกครั้ง ที่ไปค่ายหอ.......
อีกครั้งที่เป็น Head ฝ่ายพัฒนาจิตใจของค่าย ทำงานร่วมกับพี่วี ......พี่ชายที่เเสนจะใจดีเเล้วก็เเอบป่วงเหมือนกันนะ
มาค่ายครั้งนี้ น้องๆปีหนึ่งเยอะมาก 55 ไม่รู้อะไรซะเเล้ว มาค่ายนี้ อิอิ
ก็ดีใจที่เห็นน้องๆมาค่ายนี้กัน ค่ายนี้ก็เป็นสตาฟเเบบเต็มตัว ต่างจากค่ายที่เเล้วตรงที่ ค่ายที่เเล้วเป็นสตาฟที่ยังดูเเลคนอื่นได้ไม่ดีนัก
เเต่ค่ายนี้รู้สึกต้องดูเเลเอาใจใส่ชาวค่ายมากขึ้น
ช่วงสองสามวันเเรก ที่ไม่มีพี่ปีสี่มากันเลย รู้สึกเหงาจับใจ คิดถึงคำพูด คิดถึงสิ่งที่พี่เคยสอน
เจอะเจอกับปัญาซะเเล้วในช่วงเเรกๆ
เเต่ก็นะ.....เราเป็นสตาฟเเล้วมันก็ต้องเจอกับปัญหาเเหละ ค่ายเพิ่งเริ่มเอง
ต้องสู้ต่อไป.....
ตลอดระยะเวลา 15 วัน เจอสิ่งต่างๆมากมาย ทั้งสุขเเละทุกข์ เเต่การันตีว่าค่ายหอน่ะ ให้ความสุขมากกว่าทุกข์อยู่เเล้ว
ครึ่งค่าย พี่ปีสี่เริ่มทยอยกันมาเเล้ว โอย ความรู้สึกตอนนั้นมันดีใจสุดๆ
เหมือนปลากระดี่ได้น้ำเลยเเหละ
ขอบคุณพี่พี่นะที่มมาดูเเลน้องเหมือนเดิมค่ะ.....
ชาวบ้านที่นี่ใจดีมากๆ เค้ารักเเละห่วงเราเหมือนเป็นลูกหลานเค้าจิงๆ เอาอะไรมาให้เยอะเเยะมากมาย
โดยเฉพาะมะขาม....กินจนตัวเป็นปล้องๆอยู่เเล้ว 55+
เเละเมื่อค่ายจบลง 15 วันทำให้รู้ว่า รักกพี่ รักน้อง มากขึ้น ที่สำคัญ
ได้ฝึกตนเองอย่างเเท้จริง.....ขอบคุณค่ายหอ ค่ายที่รักของฉัน
กลับมาถึงหอ ความรู้สึกคิดถึงบรรยากาศค่ายมันพรั่งพรูกันออกมาเต็มที่ คิดถึงค่ายจริงๆ
ค่ายมันเป็นโลกเเห่งความฝันนี่เนอะ เเต่เมื่อกลับมาสู่โลกเเห่งความจริง เราก็ต้องคิดถึงความฝันท่ตราตรึงอยู่ในใจเราบ้างเเหละ
ค่ายให้อะไรมากมายจริงๆ
เดี่ยวเดือนพค.ก็ขี้นไปกทมเเล้ว งานเตรียมอยู่มากมาย
ทั้งงานเลขาอบจ. งานทำบ้านรับน้องบ้างดัง
งานค่าย งานคณะกรรมการหอพักฯ โอ้ว เหนื่อยได้ใจ
เเต่ทุกสิ่งทุกอย่าง เราเลือกเองนี่ ก็ต้องทำให้ดีที่สุด
ภูมืใจจังที่ได้มาเรียนในจุฬา ได้มาอยู่หอในจุฬา เเล้วก็ไดมาทำค่าย มาเจอเพื่อน พี่ น้อง ที่ดีดี
เอ้อ ขอบคุณพี่ๆทุกคนนะคะ ที่เป็นที่ปรึกษา ให้กำลังใจมาตลอด ซึ้งจริงๆ
เมื่อวานไปดูเเฝดมา หืมมมม น่ากลัวจริงๆ เเถมหักมุมอีกต่างหาก ว่าเเล้วเชียวว่าต้องหักมุม ก็ดี นอนคนเดียว เเอบกลัวว่ะ
ชอบเพลงคนที่ดีไม่รัก คนที่รักก็ไม่ดีของดังพันกร จัง
"คนที่รักก็ไม่ดี คนที่ดีก็ไม่รัก"
จริงปะ??
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
